Będąc młodym proboszczem… W poniedziałek 1 czerwca obchodziliśmy święto Maryi Matki Kościoła, dzień dziecka i urodziny Ks. Jana Twardowskiego. We wtorek zjechały się szkoły jego imienia. Z Ks. Janem Opatrzność Boża związała w przedziwny sposób moją drogę kapłańską. Trafiłem na pierwszą parafię tam gdzie i on był na pierwszej parafii. Na Żbików w Pruszkowie. Mieszkałem w tym samym mieszkaniu co on. A teraz opiekuję się jego grobem. Lubię wiersze Ks. Jana. Zwłaszcza jeden wierszyk o stopniowaniu: Pięć kropli, deszcz, ulewa, coś niecoś, kawałek, kawał, kanonik, prałat, zawał. Pozwala mi on trzeźwo i spokojnie patrzeć na siebie i na tempo mojej niespodziewanej i zawrotnej „kariery”. Zawsze mam też w pamięci cytat z mojego obrazka prymicyjnego. Fragment z psalmu 131: Panie, moje serce się nie pyszni i oczy moje nie są wyniosłe. Nie gonię za tym, co wielkie, albo co przerasta moje siły. Zwłaszcza teraz przed Dniem Dziękczynienia jest mi to potrzebne i dziękuję Panu, że stawia mnie do pionu. Cdn.