Dwa lata spędziłem w łóżku. Dwa długie lata, bez ruchu. Kręgosłup po wypadku unieruchomił całą lewą stronę ciała. Można powiedzieć - pół warzywo. żmudne ćwiczenia, przełamywanie bólu, codzienna walka z każdym najmniejszym ruchem palca. Moja babcia, smarowała mnie wodą z Lourdes. Sam także modliłem się często. Po dwóch latach, opuściłem nogi na podłoge. Załamały się pode mną. Uczyłem się chodzić, choć żaden z lekarzy nie dawał mi szansy nawet na przeżycie, o sprawności nie wspominając. Uczyłem się poruszać. Każdy krok był zwycięstwem, każdy wzięty w lewą dłoń przedmiot, był niczym berło w ręku króla. Dziękowałem wtedy, i teraz także dziękuję. Jeżdże konno, Jeżdżę motocyklem, żegluje. Pełnej sprawności nie odzyskam nigdy, ale z każdym dniem wiem, że należy dziękować za wszystko. Za wszystko, co otrzymaliśmy i za wszystko, co zostało nam oddane. Codziennie...